Wat is CRPS

 

Er is geen, tot zeer weinig informatie te vinden over de aandoening CRPS. Waarom? Simpel weg omdat men nog maar heel weinig weet. Niemand weet waarom de ene persoon het wel krijgt en de andere persoon niet. Ook weet men nog steeds niet precies waarom diezelfde persoon het de ene keer wel ontwikkeld en de andere keer niet, na een (klein) trauma. Een omschrijving van de aandoening is moeilijk te geven. En voor de patiënten is het allergrootste probleem, dat men niet weet hoe je er van kan genezen.
Het is een soort loterij. Artsen proberen van alles. Van medicatie en fysiotherapie tot aan psychiatrische hulp. En als je geluk hebt dan slaat een behandeling aan, maar als je pech hebt, dan blijf je er je hele leven last van houden. 

Er worden verschillende benamingen gebruikt voor deze aandoening:

– CRPS           Complex Regionaal Pijn Syndroom (internationale naam)
– PD                Posttraumatische Dystrofie (oude naam)
– SD                Sudeckse Dystrofie (oude naam)
– RSD              Reflex Sympathetic Dystrophy (Amerikaanse naam)


 

Wat is er dan wel bekend?


Het Complex Regionaal Pijn Syndroom (CRPS):

  • is een aandoening die na een letsel of een operatie kan ontstaan aan één van de ledematen

  • de ernst ervan staat los van de ernst van het letsel. Zo kan een klein letsel, bijvoorbeeld een kneuzing van de hand, een ernstige vorm van CRPS geven. Een zwaar letsel, zoals een gecompliceerde enkelbreuk, kan in lichte mate CRPS tot gevolg hebben

  • jaarlijks krijgen rond 8.000 mensen deze aandoening

  • het syndroom is een aandoening die op alle leeftijden voorkomt, maar vaker bij mensen tussen de 45 en 60 jaar en meer bij vrouwen (75%) dan bij mannen.

  • het overgrote deel van de mensen geneest binnen korte tijd, meestal zonder restverschijnselen

  • de overige zeer kleine groep patiënten, krijgt te maken met een langdurige of zelfs chronische situatie

  • je kunt deze aandoening indelen in twee types, namelijk type 1 en type 2. Het verschil zit in de oorzaak van het ontstaan van de CRPS. Bij type 1 is de oorzaak een letsel of operatie en bij type 2 is de oorzaak een zenuwbeschadiging. De symptomen zijn hetzelfde.

  • je hebt warme en koude CRPS. Warme CRPS is bij 95% van de patiënten het geval en koude CRPS bij de overige patiënten.



De verschijnselen in de acute fase:

 

  • pijn (die bij inspanning toeneemt)

  • algehele zwelling

  • verminderde beweeglijkheid

  • pijn bij het aanraken van de huid

  • verschil in huidtemperatuur (warm bij een warme CRPS en koud bij een koude CRPS) 

  • huidverkleuring van het aangedane gebied (rood, blauw of glanzend)

Als aan vier van deze verschijnselen wordt voldaan, kan de diagnose CRPS gesteld worden.

 

Bron crps vereniging
B
ron: patiëntenvereniging CRPS


Andere verschijnselen die op kunnen treden zijn:
 

  • veranderde/versterkte nagelgroei met afbrokkelen van de nagels 

  • versterkte haargroei op het aangetaste lichaamsdeel 

  • verhoogde zweetproductie van bijvoorbeeld een handpalm of voetzool

 

De verschijnselen in de chronische fase:

  • botontkalking

  • gewrichtsschade

  • atrofie (afname van spier- en vetweefsel)

  • dystonie (spierverkramping)

 

Deze symptomen kunnen zich verspreiden over het gehele lichaam. Over de chronische vorm is helaas nog minder bekend dan over CRPS in de acute fase. Daarom heb ik mijn eigen ervaringen en klachten, uitgebreid beschreven in het hoofdstuk: “mijn symptomen en beperkingen


 

 

Er bestaan verschillende theorieën over het ontstaan van CRPS:

 

  • Abnormale ontstekingsreactie theorie: 

    CRPS is, volgens deze theorie, een abnormale (steriele) ontstekingsreactie waarbij zuurstofradicalen een grote rol spelen. (Zuurstofradicalen of vrije radicalen zijn kort levende agressieve deeltjes, die voortdurend bij onze stofwisseling vrijkomen en onze cellen aanvallen.) Er zouden teveel zuurstofradicalen worden gevormd waardoor gezond weefsel beschadigd wordt. Het normale herstelproces zou uit de hand lopen en tot schade aan gezond weefsel leiden. De kenmerkende verschijnselen bij een ontsteking zijn roodheid, zwelling, warmte, functiestoornis en pijn.

 

  • Psychosociale theorie: 

    Hierbij gaat men ervan uit dat patiënten die CRPS krijgen bepaalde psychologische kenmerken hebben die hen extra gevoelig maakt voor dit syndroom.

 

  • Inactiviteitstheorie: 

    Bij deze theorie is de gedachte dat dystrofie of atrofie kan ontstaan door inactiviteit, die ontstaat doordat patiënten niet willen of durven te oefenen na een ongeval of letsel. (Dystrofie betekent groeistoornis van organen, cellen en weefsels. Atrofie betekent verschrompeling van organen). Uit onderzoek blijkt dat patiënten met CRPS echter niet in staat zijn om te oefenen omdat er onvoldoende zuurstof wordt opgenomen in de spieren van het aangedane lidmaat. Spierarbeid is niet mogelijk, en daardoor is intensief oefenen dus niet mogelijk.

 

  • Sympathische reflex theorie: 

    Het ontstaan van CRPS wordt in deze theorie toegeschreven aan een overreactie van het sympathisch zenuwstelsel. De verstoring van het sympathisch zenuwstelsel leidt tot veranderingen in kleur, temperatuur en zweten van het lidmaat. Niet alle verschijnselen van CRPS kunnen vanuit deze theorie worden verklaard.


 

Hoe wordt het vastgesteld?

 

  • klinisch waarneming van de symptomen zoals pijn, functiebeperking, zwelling, verkleuring, temperatuurverschil ten opzichte van het andere lidmaat, zweten en versterkte haargroei

  • een toename van de symptomen na belasting en oefeningen komt vaak voor

 

Een röntgenfoto, MRI of botscan hebben onvoldoende diagnostische waarde om CRPS vast te stellen.

Ook laboratoriumonderzoek van bloed of andere lichaamsmaterialen levert geen aanwijzingen voor CRPS op. 


Groetjes Sanne!

cropped-Logo300.jpg