Mijn hulphond (je) en een trots baasje!

Wat ben ik een trots en blij baasje! Mijn hondje, Gipsy, is zo geweldig en lief voor me! Ik schreef al eerder dat ze mijn hulphondje in de breedste zin van het woord is. En dat laat ze me iedere dag weer opnieuw voelen.

In de dagen dat ze bij mijn vader logeert, van vrijdag t/m maandag, wordt ze lekker verwend. Samen met mijn vader en stiefmoeder wandelen ze heel wat af.  Omdat ze er nu al een paar weken logeert, weet ze inmiddels wanneer het vrijdagochtend is. Normaal komt ze altijd naast me op de bank zitten als ik mijn beschuitjes eet, maar op vrijdagochtend niet. Nee, dan gaat ze op de mat bij de voordeur liggen! Ik mis haar natuurlijk als ze drie dagen en nachten weg is, maar ik vind het zo fijn dat ze weer een beetje opgebloeid is, en dat maakt alles goed.

Gipsy in gras 400 

Voor mijn spieren is het goed om een paar rustdagen tussendoor te hebben. Ik heb nu minder pijn en ook minder kramp aanvallen. Buiten loop ik wel met twee krukken, maar Gipsy kent dat nog van haar puppy tijd. Want toen ik haar kreeg, had ik net mijn enkel gebroken. De puppy cursus en zelfs het examen heb ik ook op twee krukken gedaan. Daardoor reageert ze heel alert op commando’s en past ze zich altijd mijn looptempo aan. Hoe langzaam ik ook ga. Ze loopt aan een lange uitrol lijn, die ik wel kan vastklemmen, maar niet kan bedienen als ik met krukken loop. Maar dat hoeft ook niet, want ze luistert heel goed. Ze is geen originele hulphond hoor, maar dat geeft niks.

Ze kent ze de volgende commando’s:

  • links aan de voet; ze gaat aan de linker kant, naast mijn linker kruk zitten

  • volg; ze blijft dicht langs me lopen op mijn tempo

  • vrij; ze mag voor me uit lopen en vrij snuffelen en haar behoeften doen

  • halt; ze stopt direct, echt a la seconde, zeg maar

  • links; gebruik ik als ze vrij mag lopen maar wel aan de linkerkant van bijvoorbeeld het voetpad moet blijven

  • zoek en pak vast; deze combinatie gebruik ik als ik bijvoorbeeld iets laat vallen, dan kan zij het oppakken (bijvoorbeeld een handschoen of zakdoekje)

  • in de hand; ze legt het voorwerp dan in mijn hand, ook met apporteren super heel relaxed trouwens

  • blijf op de plaats; is ook een hele handige, dan weet ze dat ze moet blijven liggen, dat het vrouwtje weg gaat en weer terug komt (bijvoorbeeld als ik boodschappen ga doen en zij buiten moet wachten, ik leg haar wel vast, maar dat hoeft niet)

  • O ja, en de leukste die ik zelf heb verzonnen (ook bij mijn vorige kat) is: Floortje naar binnen…; Floortje de poes vind het namelijk ook heerlijk om voor op de galerij rond te struinen als ik de deur open heb staan. Maar als we naar bed gaan, dan moet ze naar binnen en dan haalt Gipsy haar dus op. Als een soort herdershond die de schapen binnen drijft. Echt super handig! 

En ze helpt met de opvoeding ook mee in huis. Floortje is nu ongeveer 8 maanden en in het begin wilde ze al mijn planten opeten. Maar dan komt meteen mama Gipsy eraan en dan is het zo afgelopen. Dus mijn huisje staat nog altijd vol met mooie planten. O en ze mag van Gipsy ook niet aan de bank krabben!

 

Het is heel mooi om te zien hoe dieren met elkaar om gaan en welke rol ze in hun omgeving op zich nemen. Gipsy is duidelijk de mama van Floortje. Naast haar rol als opvoeder, is ze ook haar speelkameraadje, want tikkertje en verstoppertje doen onder het dekbed, is toch wel errug leuk!

Samen slapen ze ook dicht tegen elkaar aan. En samen eten ze ook uit hetzelfde voerbakje. Want Floortje mag altijd het eerste brokje van Gipsy haar ontbijt en avond eten.

Het mooiste moment vind ik altijd als Floortje de oren van Gipsy een wasbeurt geeft en dat Gipsy mij dan tegelijkertijd in mijn hals allemaal kleine likjes geeft.

Ik heb nog een kleine update over mijn verwijzing naar het VU ziekenhuis in Amsterdam. Nadat ik voor de eerste keer telefonisch contact heb gehad, hebben ze mij een vragenlijst toegestuurd. Het bleek een heel dik pak met tientallen vragen. Over mijn medische verleden, alle artsen die ik heb gehad, waar de pijn zit, hoe de pijn aanvoelt, wanneer de pijn komt en gaat, in hoeverre ik beperkt wordt bij dagelijkse bezigheden en ga zo maar door. Dit heb ik zo compleet mogelijk ingevuld weer teruggestuurd.

Vorige week belden ze me, dat ze alles hadden ontvangen en dat ze nu mijn gegevens van eerdere onderzoeken en behandelingen in de andere ziekenhuizen. gingen opvragen. Daar had ik een toestemmingsformulier voor moeten tekenen. Het opvragen van de gegevens kan ongeveer twee weken duren en dan bellen ze me terug om een afspraak te maken. Ik vond het erg netjes van ze dat ze even belden om het uit te leggen.

 

Ben heel benieuw hoe het allemaal gaat lopen en of ze überhaupt iets voor me kunnen betekenen. Ik houd jullie op de hoogte!

 

Warme groetjes,

Sanne   

cropped-Logo300.jpg

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *