Mijn hoog-laag bed is aangekomen!

2014-06-11 16.59.56Het is even stil geweest, omdat ik de energie miste om lang achter elkaar te typen. Maar ik heb nu iedere dag een paar regels geschreven en op die manier lukt het ook.

Vorige week is mijn nieuwe bedje gebracht, die ik aangevraagd had via de zorgverzekering. Op de één of andere manier kun je die namelijk niet via de WMO krijgen, net als een trippelstoel trouwens. Het is een mooi bed, met donker gekleurde houten panelen en een randje van grijs metaal. Het is een hoog-laag bed en eigenlijk dacht ik, dat ik een soort ijzeren, koud en steriel kijkend ziekenhuisbed zou krijgen. Maar dat bleek dus helemaal niet het geval. Ik ben er erg blij mee.

 

Het matras is een antidecubitus uitvoering van traagschuim geloof ik. In leken taal zeg je anti doorlig matras. Het is echt een hele verbetering met wat ik had. Het binnenvering matras dat ik eerst had, deed me echt te veel pijn aan mijn lijf.

   
Het afscheid nemen van mijn oude vertrouwde bed, valt me tegen. Dat had ik niet verwacht. Het is maar een bed zou je denken. En dat klopt, het is maar een bed. Een bed zonder gevoelens en gedachten, het is maar materiaal. Maar toch,…. ik mis mijn bed. Misschien omdat ik mijn oude leventje zo mis, samen met mijn man en zijn kindjes. Samen hebben we veel lol beleefd en kussen gevechten gehouden op dit bed. En gestoeid en de koprol geleerd en de liefde bedreven. Ja, mijn bedje heeft me veel gegeven. Maar dat is de verleden tijd.

 

Nu ben ik nog maar alleen en is mijn vertrouwde bed vervangen voor een éénpersoons bed. Het nieuwe bed neemt veel minder ruimte in beslag en daardoor is er in de kamer nu meer ruimte over. Op zich wel heel praktisch, gezien mijn kleine appartementje, maar tegelijkertijd voelt het ook aan alsof er een leegte is ontstaan. Gelukkig heb ik een deel kunnen oplossen, door mijn kleine ladekastje te verplaatsen en de grote antieke commode uit mijn halletje ervoor in de plaats te zetten. Twee vliegen in één klap, omdat ik in de hal nu een mooie plek heb om daar mijn rolstoel neer te zetten. Het is gewoon even wennen, maar dat zal wel goed komen.

 

Waar ik ook heel erg aan moet wennen is aan de maat van een éénpersoonsbed. Ik slaap namelijk nogal “onrustig” zeg maar. Mijn man noemde mij altijd ‘de octopus’ als we in bed lagen. Gewoon als we sliepen dan hè, geen fantasiegedachten krijgen hoor! 😉

Hij maakte me dan wakker om heel lief aan me te vragen of ik alsjeblieft mijn tentakels een beetje in bedwang wilde houden. Ook wikkel ik mezelf nogal eens onbewust in de deken, waardoor manlief soms de extra klaargelegde deken moest pakken. Het liefst slaap ik dus blijkbaar helemaal dwars over het matras.

Tja, en dat is nu een beetje lastig. Maar het gaat ieder nachtje iets beter. Heb mijn bed nu ook een stukje van de muur af gezet, zodat ik mijn voeten, knieën en ellebogen niet meer open haal aan de muur, waar van die lekkere scherpe stucverf op zit!

 

Mijn hondje en mijn kat houden me ook altijd gezelschap als ik op bed zit of lig en dat is nu een beetje meer passen en meten. Gipsy zucht vaak, als ze aan de kant moet, wanneer het vrouwtje even anders wil gaan zitten of moet gaan verliggen. Overigens vind Floortje het super gaaf als ik mijn bed in allerlei standen zet, terwijl ze er op zit. Haar eigen mini kermis attractie.

 

Al met al is het een hele grote verbetering voor mijn lijf. Ik slaap wat langer, heb iets minder pijn aan mijn spieren en heb wat minder druk pijn als ik half-zittend/hangend op mijn laptop werk of naar uitzending gemist kijk.

 

Voor de trippelstoel die ik ook via de zorgverzekering krijg, komt er binnenkort iemand langs om mijn maten op te nemen. Van de gemeente heb ik nog geen bericht gekregen over de rolstoel, scootmobiel en douchekruk, maar zodra ik daar iets meer over weet dan zal ik dat hier schrijven.

 

Wel heb ik al een brief gekregen dat ik wel degelijk recht heb op categoriale bijzondere bijstand. Vorig jaar was mijn inkomen te hoog vertelden ze mij, maar de WMO consulente die ik nu had, die sprak dat tegen. En terecht blijkt nu. Mijn WIA uitkering is niet veranderd sinds vorig jaar, dus ik baal wel. Maar ja, gelukkig had ik nu wel een goede en eerlijke consulente. Nu ik recht heb op de bijzondere bijstand, hoef ik geen eigen bijdrage te betalen voor de hulpmiddelen en de hulp in de huishouding. Dat scheelt mij ontzettend veel geld. Wat de bijzondere bijstand verder nog voor mij kan betekenen weet ik niet precies, dat moet ik nog uitzoeken, maar ik ben wel heel heel blij. Want ik had niet geweten hoe ik die eigen bijdrages allemaal had moeten betalen.

 

Gelukkig een hele zorg minder. YES!!!     

 

Lieve groetjes,
Sanne!

Logo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *