Mijn scootmobiel en Brabant Wonen (de huurhuisvereniging)

Brabant WonenZoals ik in mijn vorige bericht al schreef is afgelopen maandag ochtend de WMO consulente bij mij langs geweest. Tevens is diezelfde middag ook al iemand van de thuiszorg gekomen. Ik ben heel lang bezig geweest om iets van hulp te krijgen, maar nu gaat alles super, waanzinnig, rete snel! Het was een bijzondere en emotionele, maar hele positieve ervaring.
De scootmobiel, rolstoel en douchekruk worden zo snel mogelijk aangemeten en de thuiszorg kan volgende week al beginnen!

Ik had nog wel een heel praktisch probleem, namelijk dat de deuren in onze flat heel zwaar zijn en niet elektrisch open gaan. Daarnaast had ik het probleem dat ik mijn scootmobiel nergens kan stallen en opladen.

Mijn huisje is namelijk veels te klein, heb één slaapkamer en in de hal kan ik alleen plaatsmaken voor mijn rolstoel. Daarbij heb ik geen eigen schuur, maar is er beneden een hele smalle gezamenlijke fietsenstalling. Ik hoopte dat ik hem daarom boven bij de lift mocht zetten, waar een zee van ruimte is en dat ik hem dan voor mijn eigen deur met een verlengkabel op kon laden. Ik moest daar uiteraard wel toestemming voor krijgen van de huisbaas. Nu zul je misschien denken dat ik in een studentenflat woon, maar dat is niet zo. Heel veel flats in Den Bosch hebben een huisbaas, waar je met vragen, problemen of gewoon een bakkie koffie en een praatje naar toe kunt. Hij loopt hier bijna iedere dag een rondje om te kijken of alles goed is en er nergens troep ligt of gevaarlijke situaties ontstaan door rondslingerende fietsen en zo.

Dinsdag wilde ik hem dus bellen om te vragen of hij even tijd voor me had, maar toevallig hoorde ik hem al fluitend zijn rondje (of in onze flat) zijn rechthoekje lopen. Hij had wel even tijd voor me. k vertelde hem mijn situatie en hij schrok behoorlijk van mijn trillende en paarse benen. Wel was het heel grappig dat hij zei: “goh, die paarse voeten kleuren wel heel mooi bij je paarse legging!” Daar zag ik de humor wel van in en hebben even goed kunnen lachen.

Nog geen tien minuten verder pakt hij zijn telefoon en regelt hij effe een oplossing voor me. Brabant wonen gaat speciaal voor mij een soort container plaatsen op het binnenpleintje (foto kan afwijken, dit is slechts een voorbeeld). ScootmobielstallingDaar kan ik dan mijn scootmobiel in plaatsen waar hij waterdicht en afgesloten gestald kan worden. En ze maken een speciaal oplaadpunt in de container, zodat ik hem niet bij mijn huis hoef op te laden.
Achteraf had dat ook niet gegaan, want het schijnt dat hij vaak een hele nacht aan het stroom moet (wist ik veel, ik dacht dat het net zoiets was als je mobiele telefoon, beetje erg blond, ja ik weet het)

Maar goed, ik wist niet wat me overkwam! Net als de dag ervoor. Ik vind het echt heel lief en bijna onwerkelijk dat iedereen zich zo voor me in zet. Ik heb er echt even geen woorden voor. En blijf mezelf afvragen of het niet een mooie droom is. Waaruit ik ineens met een koude plons van wakker wordt. Maar dan kijk ik naar de contracten en papieren en post en dan weet ik het zeker… Het is geen droom. Het is ECHT.

 

Ik krijg hulp
Hulp omdat mijn lijf niet meer wil
Onvoorstelbaar hard achteruit gaat
Niet meer kan
En rare dingen doet
Het is eng, ik ben bang
Maar ik krijg hulp

Hoopvolle groetjes,
Sanne

Logo

Een gedachte over “Mijn scootmobiel en Brabant Wonen (de huurhuisvereniging)”

  1. heel fijn voor je en het is jammer ik zit met hetzelfde probleem maar Wmo en woningstichting doen er niets aan, ik moet maar met een lang kabel (ik woon in een flat op 2 hoog) naar buiten laden en bij de buurman in de garage doen, verselijk hoe de mensen elkaar niet helpen, ik ben heel blij voor je, jammer mijn gemeente Brunssum zijn niet zo. ik heb nu een brief naar de burgemeester heschreven maar helaas nog geen bericht.
    grt karin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *