Reserve energie raakt ook op…

 

imagesLieve allemaal,
November was de ‘CRPS Awareness Month’. Nu is het al weer vijf december, de dag waarop de sint en zijn pieten weer terug naar Spanje varen. Het was mijn bedoeling om in november iedere dag een blog te schrijven, of iets kleins te doen. Maar mijn bedoeling was in gevecht met mijn energie, of beter gezegd, mijn gebrek aan energie. Uiteindelijk ben ik toch een heel eind gekomen en heb ik zeventien keer een blog geplaatst. Naast deze blogs heb ik ook vijf lotgenotenverhalen mogen plaatsen. En er komen er nog meer aan!

 

Qua werkprestatie heb ik mijn doel niet gehaald en krijg ik een 6- als rapportcijfer. Op school zeiden we vroeger altijd dat dit wel degelijk een voldoende was. En dat vind ik nu nog steeds. YES! Ik had deze speciale maand met een speciale blog willen afsluiten, maar mijn lichaam zegt nu duidelijk even stop. Het kost me heel veel moeite, energie en pijn om mijn dagelijkse dingetjes vol te houden. Al een hele week doe ik niks anders dan slapen. Alleen in de ochtend had ik nog een uurtje dat ik wat kon typen, maar de laatste dagen kost ook dat me te veel inspanning.

Vanaf tien uur in de ochtend kruip ik weer mijn bedje in. Ik slaap en slaap en slaap. Deze kleine blog typen, heeft me dan ook twee dagen gekost. Gewoon naar de wc gaan, mijn haren borstelen, aankleden, eten, praten en even mijn hondje beneden laten plassen, is eigenlijk al te veel. Gipsy en Floortje liggen het liefst heel de dag bij me op bed. En dat is echt heel fijn en gezellig! Helaas is de verzorging van Gipsy te zwaar voor me geworden en daarom woont ze nu het grootste deel van de week bij mijn vader. Maar Floortje is gelukkig altijd bij mij, waardoor ik nooit alleen ben. 

2014-11-05 21.26.07

 

Vandaag kreeg ik een klein Sinterklaas cadeautje, of eigenlijk wel twee! Een choco letter van mijn vader en een brief van de gemeente dat mijn huishoudelijke hulp wordt verlengd! Super goed nieuws dus. Alleen wel een beetje vaag, maar dat boeit me nu even niet. Ik krijg de hulp langdurig noodzakelijk, of zolang het nodig is. Oke? Denk ik? Volgens mijn thuiszorgorganisatie zelf, blijft het gewoon allemaal hetzelfde, zoals het nu is. Drie uur per twee weken.

Foto 05-12-14 15 43 23

 

 

Ik wil jullie even sorry zeggen dat ik nog niet op de vele lieve mailtjes, berichtjes en reacties heb kunnen reageren. Zodra ik weer wat energie terug voel komen in mijn lichaam, is dat het eerste wat ik ga doen. Jullie steun, of het nu via een reactie op mijn blog, Facebook of een mail is, doet me onwijs goed! Dat geeft me een beetje positieve energie, dat is zo veel waard voor me!

Mijn hoofd wil nog heel veel schrijven, maar mijn handen zeggen; “Vrouwtje? Wij zijn echt te moe, we kunnen even niet meer verder typen”. Op dit moment hebben mijn handen ‘de broek aan’. Ik moet ook eerlijk zeggen, dat het best lastig is om liggend te typen…

lui3


Heel veel warme groetjes
Sanne!

Logo

 

3 gedachten over “Reserve energie raakt ook op…”

  1. Hi Sanne,

    Blijf je grenzen inderdaad respecteren. Ik hoop dat je goed bij kunt tanken en je energielevel weer de ‘plus’kant opgaat.

    Grtjs

  2. Lieve Sanne, wat leg je de lat weer hoog voor jezelf. Ik lees je blogs met aandacht, tranen, een lach, of ze nu kort of lang zijn. Rustigaan maar.

  3. Lieve Sanne,

    Je hebt afgelopen maand genoeg tijd en energie gestoken in al je blogs. Nu moet je even tijd voor jezelf nemen, hoe vervelend dat ook is. Denk aan jezelf.
    Ik ben blij te lezen dat je goed nieuws hebt gehad over de huishoudelijke hulp. En ik heb je blog weer met veel plezier gelezen.
    Doe rustig aan meid.
    Liefs Brenda xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *