WMO Den Bosch, nu eens een positief verhaal! :-)

downloadJa, de WMO,… Daar heb ik al eerder over geschreven in “mijn verhaal”. In het jaar 2013 heb ik namelijk al twee keer geprobeerd om iets van huishoudelijke hulp en een scootmobiel te krijgen. Helaas is mij beide keren gezegd dat ik nergens recht op had. Ook kon ik geen gebruik maken van de bijzondere bijstand, omdat mijn uitkering te hoog zou zijn.

Het is op zijn zachts gezegd “niet leuk” om tot twee keer toe afgewezen te worden. Ook mijn PIT begeleidster die de eerste keer met me mee was, kon de WMO medewerker niet overtuigen van het feit dat ik het thuis echt niet red zonder hulp en hulpmiddelen. Toen ik begin dit jaar bij mijn huisarts was, heeft ze me geadviseerd om toch weer opnieuw een aanvraag te doen bij de WMO. Wel zei ze tegelijkertijd dat het heel moeilijk gaat worden. Puur alleen door alle bezuinigingen zouden maar weinig mensen nog in aanmerking komen. Ik barstte in tranen uit. En zei haar dat ik het niet snapte, omdat de overheid wil dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig moeten blijven, maar tegelijkertijd op de hulp- en hulpmiddelen gaan bezuinigen. Ze stelde me gerust door te zeggen dat de WMO haar altijd mag bellen als ze zelfs nu nog twijfels hebben.

Ook mijn arts in het VU ziekenhuis in Amsterdam was heel lief voor me. Toen ik haar vorige week aan de telefoon sprak, heeft ook zij nog een keer gezegd dat de WMO haar altijd mocht benaderen.

Eerlijk gezegd durfde ik, na mijn eerdere afwijzingen en wat de huisarts mij vertelde over de bezuinigingen, een paar weken lang, niet te bellen. Het lood zakte nu echt in mijn schoenen of zoiets 😉

Daarna heb ik de fase gehad dat ik wel durfde, maar alleen als er iemand bij de afspraak aanwezig zou zijn.

Nadat ik vorige week mijn arts uit Amsterdam gesproken heb, werd ik gelukkig iets minder angstig en ook het advies wat ik op de Supportbeurs had gekregen stelde me enigszins gerust.

Uiteindelijk heb ik afgelopen vrijdag de stoute schoenen aangetrokken, ehhh of zoiets 😉

 

Ik heb gebeld naar de WMO Den Bosch! Pffff…. wat heb ik peentjes zitten zweten…, mijn hart klopte in mijn keel…

Maar wat een lieve mevrouw had ik aan de telefoon. Ze hoorde mijn verhaal aan en legde me uit hoe het in zijn werk ging. Ze zou mijn gegevens doorgeven en een WMO consulente en die zou dan weer contact met mij opnemen.

De eerste stap had ik alvast overleefd. Nu even afwachten op het volgende belletje. En dat, dat  was heel kort wachten, echt heel kort. De mevrouw (uit Privacy noem ik geen namen) belde mij dezelfde middag nog terug! En ook deze mevrouw was super aardig. Ze kon zelfs de maandag na het weekend al bij me langskomen voor een uitgebreid gesprek.

 

Afgelopen maandag om 8.30 uur was ze al bij mij. En wat een tof mens is het. Ik merk dat ik even heel erg aan het idee moest wennen dat iemand van de WMO zo lief is en met me meedenkt. En meedenken dat deed ze, in alles. Ze was benieuwd waarom ik niet eerder aan de bel had getrokken, dus heb ik haar het hele verhaal inclusief de afwijzingen verteld. Ze vond het niet goed dat ik al zo veel maanden, bijna letterlijk aan huis gekluisterd ben. Niet meer onder de mensen kom, geen boodschappen meer kan doen, mijn huis niet meer kan poetsen, mijn bed niet verschonen, mijn hondje niet meer voldoende uit kan laten, etc.

 

Na mijn uitleg over wat ik lichamelijk heb, hoe mijn wereldje er op dit moment uit ziet en wat mijn sociale contacten zijn, gingen we kijken naar de praktische invulling. Ze heeft allerlei opties met me doorgenomen en verteld hoe alles in zijn werk ging. Als ik het goed begrepen heb, bepaald zij welke hulpmiddelen en hoeveel huishoudelijke hulp ik nodig heb. De hulpmiddelen zijn in mijn geval een op maat gemaakte rolstoel, een scootmobiel en een douchestoel. Hiervoor komt er binnenkort een medisch adviseur bij mij thuis om te kijken wat voor mij de noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en scootmobiel zijn. Ik ben erg blij (eigenlijk heel heel heel heel emotioneel blij…) dat ik en een rolstoel en een scootmobiel krijg. Eindelijk kan ik weer naar de tuin, de boerderij en de boodschappen doen, mijn hondje uitlaten, de post weg brengen, de vuilniszak zelf weggooien, op visite gaan, zelf naar het ziekenhuis gaan met een vervoersbedrijf en nog veel meer!!!

 

Voor de huishoudelijke hulp heeft ze trouwens meteen gebeld en een afspraak voor mij gemaakt. En deze mevrouw kon ook nog eens dezelfde middag bij me langs komen om alles in kaart te brengen. En vanaf volgende week start de huishoudelijke hulp al!

Ook is er een vervoersvoorziening aangevraagd en dat houdt in dat ik met de (regio?) taxi en valys geloof ik weer mobiel ben voor langere afstanden.

 

De handvatten voor op het toilet en in de douche moet ik zelf regelen en voor een tippelstoel en een hoog-laag bed, heeft ze me doorverwezen naar de zorgverzekering en de Welzorg, omdat de WMO die niet levert.

 

Na dit alles vroeg ze of ik het wel redde met mijn WIA uitkering. Ik liet haar zien wat ik kreeg en vertelde haar dat ik het net red door zuinig te leven en goed op te letten wat ik uitgeef. Ze zie dat ik recht heb op bijzondere bijstand. Waarop ik meteen zei dat ze zich vergistte, omdat ik ook dit al eerder had aangevraagd bij de WMO en dat mijn uitkering daar net iets (een paar euro) te hoog voor is. Ze pakte haar map erbij met de tabellen en liet me zien dat ik daar wel degelijk recht op had. Wat een aap is die vorige WMO medewerker geweest zeg! (of nee, nu beledig ik de apensoort, sorry aap)

 

Ze zei dat mijn uitkering echt niet te hoog is en dat ik door het krijgen van de bijzondere bijstand recht heb op tegemoetkoming van benzine kosten naar het VU in Amsterdam. Daarnaast hoef ik ook geen eigen bijdrage te betalen voor de hulp en hulpmiddelen. En er waren nog een paar dingen maar die weet ik nu even niet meer.

 

Al met al is ze bijna anderhalf uur bij me geweest. En ik kon amper bevatten hoe fijn dit gesprek met haar was.

Toen ze weg was ging na een tijdje de telefoon en wilde ze nog even weten hoe ik door de deuren in mijn appartementencomplex kwam. Ze had namelijk gezien en gevoeld, dat de deuren allemaal heel zwaar liepen. Ik legde haar uit dat ik dan uit mijn rolstoel stap, de deur met mijn ene hand probeer open te houden en met mijn andere hand de rolstoel er doorheen trek. Dat gaat nogal hortend en stotend en is verre van ideaal. Maar het gaat net! zei ik trots.

Nu nog wel zei ze, maar omdat je zo hard achteruit gaat en steeds minder kracht krijgt, wordt dat steeds moeilijker. O ja, en met de scootmobiel lukt dat natuurlijk helemaal niet. Daar had ze wel een goed punt. Ik zie mezelf nog niet van de scootmobiel stappen, de deur met een elegante zwaai open gooien, met een super sprong weer terug in mijn scootmobiel, gas geven en……..    

Ze zei dat ze automatische deuropeners meteen in de aanvraag ging meenemen en door ging geven aan Brabant Wonen.

 

In de middag kwam de mevrouw van de thuiszorg om uit te leggen hoe zij werken en om het zorgcontract op te stellen. Eens in de twee weken komt er een vast persoon de huishoudelijke dingen doen die mij niet meer lukken. Zoals stofzuigen, sanitair poetsen, ramen lappen en mijn bed verschonen. Ik dacht dat ik niet nog meer blijheid kon voelen, maar dat kon dus wel! Want wat super fijn dat ik iedere keer dezelfde persoon krijg! Wauw! O ja, ze heeft ook nog even mijn bedje verschoont. Dat was wel heel tof.

 

Toen ik mijn Oma belde om het goede nieuws te vertellen, begon ik ineens te huilen. Dat was erg verwarrend voor me. Ik ben inmiddels 33 jaar, maar nu weet ik pas wat ze bedoelen met “tranen van geluk”.

Tegelijkertijd is ook dit best verwarrend, want hoe kun je nu toch zo blij zijn als je een rolstoel, scootmobiel en hulp nodig hebt. Dan gaat het toch eigenlijk helemaal niet goed, zou een leek zeggen. En ja, die leek heeft ook gelijk. Het gaat ook helemaal niet goed.

Maar door de hulpmiddelen wordt mijn leven wel veel rijker. Ik voel me als een vogeltje die na maanden in haar veel te kleine kooitje, voorzichtig aan weer mag gaan vliegen.

 

Vliegend (of ehhh, rollend) de wijde wereld in!!!

 

Hele lieve groetjes

Sanne

Logo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *